Met enige regelmaat fotograferen we kinderen en gezinnen in de fotostudio. Zo werd ik onlangs gebeld of we ervaring hadden met bijzondere kinderen. Nu zijn alle kinderen natuurlijk bijzonder, maar ik begreep wel wat ze bedoelde. Mijn antwoord: Ja hoor, we hebben wel eens een fotofeestje gehad met een groepje dove kinderen (mijn naamteken is het indrukken van de ontspanknop) en een groepje kinderen met autisme. Ook hebben we eerder een tweetal dove kinderen gefotografeerd. Geen probleem! Kinderen zijn vooral kind bij ons en we ervaren meer overeenkomsten dan verschillen om eerlijk te zijn.

Deze moeder had ook een kind met autisme. Ze zou een erg korte spanningsboog hebben. Het leek me geen probleem, dus we maakten een afspraak. Toen ze er waren, bleek inderdaad dat dit meisje snel afgeleid was en soms zich in haar eigen werkeldje terugtrok. Maar eigenlijk ging het heel goed! na een tijdje kwam ze tegen me aan staan en blies ze door haar mond, bijna fluiten zeg maar. Haar moeder legde uit: ze wil dat je fluit. Ik fluiten dus! Niet te hard, niet te ingewikkeld, ik wilde het ook vooral op haar fluiten laten lijken. Het was goed en we gingen verder.

Er zijn van die dagen dat je je opnieuw realiseert dat fotografie een ambacht is!

Onlangs had ik een familie in de fotostudio voor een mooie familiefoto voor opa en oma. Twee stellen, eentje met 2 kinderen. De sessie ging, tja, moeizaam eigenlijk! De oudste van de twee kinderen had er geen zin in en trok de jongste daarin mee. Mijn rol als fotograaf daarin is die spiraal te doorbreken. Stukje afleiding, vanalles, even het plezier weer in de groep brengen.

Een van de leuke, leerzame en hobbelige dingen van het hebben van een eigen zaak is het feit dat je overal vanaf moet weten. Je bent als Directeur-Grootaandeelhouder (DGA) soms ook de toiletjuffrouw. Nu ben ik strict genomen geen DGA: directeur voel ik me niet en zo groot zijn die aandelen ook nog niet, maar toch, plee schrobben zit er toch wel af en toe in. En soms hebben we een hele andere rol ... dit keer salesmanager!

Onlangs waren Jan en ik dus Salesmanager en waren we op bezoek bij een potentiele klant, een opportunity heet dat geloof ik. Mooie opdracht, potentie! In eerste instantie een paar hele interessante dagen fotograferen, echt waar we zonder mopperen en wallen ons bed voor uit willen komen! Een mogelijke WOW-opdracht dus! Met eventueel vervolgopdrachten. Natuurlijk netjes aankleden, niet te, we blijven een "creatief" en het gesprek aangaan. We hebben een boeiend gesprek gehad over welke wensen ze hadden, soort fotografie, opbouw van een beeldbank, geschikt voor web en print, the works. Een mooie ervaring gehad met het verschil tussen mensen die in beelden en mensen die in woorden/geluiden denken, maar daar kan Jan beter een blog over uitwijden. Tevreden gingen we naar huis.